14 STYCZNIA

Ja tedy tak biegnę, nie jak na niepewne; tak walczę, nie jak wiatr bijąc – 1 Kor. 9:26.

    Wielką pomocą dla słabej i upadłej ludzkiej natury okaże się podjęte ze zrozumieniem zupełne poświęcenie woli, całkowite oddanie wszystkich zdolności oraz talentów umysłu i ciała. Każdy, kto przyjmuje ten właściwy pogląd co do swego poświęcenia się Panu i zaciągnięcia się do Jego armii, zdaje sobie sprawę, że nie ma niczego więcej do oddania. Dlatego każda walka woli, do jakiej może dojść, kończy się wraz z podjęciem ostatecznej decyzji: „Ja i dom mój będziemy służyć Panu”. Jak ważnym zatem jest, by wszyscy żołnierze zdawali sobie sprawę z tego, że czas ich służby trwa aż do śmierci i że nie może być nawet mowy o tym, by rozważać jakąkolwiek sugestię wycofania się z walki i zaniechania choćby na jedną godzinę dobrego boju wiary. (R 3272)
* * *
    By pomyślnie prowadzić chrześcijańskie życie, niezbędna jest znajomość wszystkiego, co mamy czynić, stała ocena tego i nietracenie celu z oczu. Jak niedorzecznym byłoby spodziewanie się przez ludzi nagrody w wyścigu, którego warunki i trasa są nieznane lub nieprzestrzegane, tak niedorzecznym byłoby spodziewanie się nagrody obiecanej w Królestwie z Chrystusem, jeśli warunki, na których jest oferowana, cel biegu i trasa są nieznane lub nieprzestrzegane.

    Równoległe cytaty: 2 Kron. 20:15,17; Ps. 19:6; Kaz. 9:11; 1 Kor. 9:24-27; Gal. 5:7; Filip. 2:16; 3:14,15; Żyd. 6:20; 12:1,2; Efez. 6:11,17; 1 Kor. 16:13; 2 Tym. 2:3,4; 4:7; Żyd. 12:10; 10:32; 11:34; 1 Tym. 6:12.

    Pieśni: 20, 13, 78, 154, 145, 266, 273.
    Wiersze brzasku: (145) Coraz bliżej celu.
    Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 4809.

    Pytania: Czy w tym tygodniu mój chrześcijański bieg i walka były stanowcze i zdecydowane? Dlaczego? Jak? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?


Do góry Cała Manna>>